2-+Kausa+atribuzioa

Hasiera Atribuzioa da pertsona baten siniskera gertakizun baten kausekiko. Batzuetan galdetzen digu geure buruari zergatik gertaera bat gertatzen den modu horretan. Beste pertsona batzuk ezagutzeko beharrezkoa dugu lotsarik ez izan harremanatzeko eta euren jokabideen kausak jakin.

Atribuzioaren teoriak ikertzen du gure eta besteen jokabideen kausetan zelako jakinmina izaten dugun. Jokabide batek arazo bat sortzen duenean, ez da jokabidearengatik gertatzen, baizik eta pertsona bakoitzak bere erara interpretatzen duelako.

Fritz Heiderrrek esan zuen begiratzearen ondorioz, esaten dugu gure jokabidea eta besteena inguruko indarrek edo indar pertsonalek baldintzatzen dutela. Normalean, guk jokabide bat erlazionatzen dugu barruko kausekin kanpokoekin baino. Harold Kelleyk, beraz, atribuzioak egiteko hiru kriterio daudela esaten du:

- ONESPENA (consenso): jokabidea beste batzuek partekatzen dutenean. Onespena pertsona askoren jokabide batean esan nahi du jarrerak kanpoko kausa duela.

- SENDOTASUNA (consistencia): jokabidea denbora luzean zehar mantetzen denean da. Adibidez, pertsona batek ihes egiten badizu, azkenean konturatuko zara pertsona hori lotsatia dela.

- BEREZITASUNA (distintividad): honek erreferentzia egiten dio jarrera bat egoera batzuetan bakarrik ematen denean.

Orduan hiru faktore horiek altuak direnean, besteen jokabidea kanpoko kausekin erlazionatzen dugu, eta alderantziz, baxuak direnean barne kausei.

Psikologia sozialari buruz gehiago jakiteko, orrialde honetan aurkitu ditzakegu beste datu zehatzago batzuk: [|Pentsamendua eta jokabide sozialak] [|indefensión aprendida]